Travel
 

Discusión:Idioma andaluh

De Andalu

Eza "h" aí no pinta na! É andalú! Reqomiendo yo zegí l'ortografía'l Gorka Reondo: http://www.andalucia.cc/andalu/Lengua.htm , q'é la má qoerente q'ezihte. --Ibériqo 16:16 7 ago 2006 (UTC)

Buenä kería proponé una koziya: - ¿Porké'n vé de poné una jashe "h" ar finá é lä palabrä k'en kattellano tendrían un eshe, no ponemö una diárisï? Kearía mushö mä diferente k'en kattellano sin modifiká nuettro lenwahe. poffavo agreâmme a mi mezenyé emilito_pescaito@hotmail.com

Lo mïmo igo. Creo que toä lä vocalë äpirâ deberían í con dieresï (¨), y si ademâ ëtán asentuâ, un asento sircunfleho (^). Rëpëto ar sonío K creo qe debería deharse la letra C en lugar de sustituirlas por K, i en er caso de QU eliminá la U i dehá solo la Q. A mi paresé eso qeá mâ latino, qe ar fin i ar cabo ë la prosedensia de nuëtra lenwa. Respëto ar "seseo" i "ceceo", ai qe tené'n cuenta qe la mayoría de la poblasión andalusa ë seseante, pero tampoco se debe marhiná ar ceceo, así q'alomehó se tendría q'ötá por un símbolo neutro, como la Ç. Antë de continuá con ëte trinfo como ë la wikipedia n'andalú, creo qe se debería bedatí ëto i yegá a un consenso, pa qe tö lö q'ëcribamö aqí lo agamö iwa, ¿no?

mi mail ë: sale_evol@hotmail.com

Graziah Emilito po komenzá la dihkuzion zobre la futura grafía del Andalúh. Kerría menzioná ke por agora no me impohta zi toh ehkribimoh de nuehtra propia manera. Mientrah ke toh noh komprendamoh, pero ke kon el uzo bamoh a enkontrá una ortografia ke noh parehka uzable i digna de promobé pa ke otroh la uzen tamien. I mientrah podemoh kompará entre lah bariah propozizioneh i luego elehí una ke noh parehka la mah mona ;-) Por ehto me guhtaria proponé ehtoh puntoh pa konverzá, i oh inbito a toh a poné aki buehtroh komentarioh tamien.
1. Me guhta la idea de no tené k'ehkribí tantah "haxeh" (h). O ke bien podamoh uzá un azento pa demohtrah la ahpirazion en bokaleh abiehtah. Er franzeh uza azentoh pa demohtrá ke en er pazao ze ehkribia una "s" anteh de la boká en kuehtion.
Ansí ke...
(a. fonetikamente)=(b. posible ortografia andaluza)=(c. ortografa castellana)
ah=à e.g. (a) kazah=casà=casas, (b) kazá=casá=casada (c) kazáh=casâ=casadas
eh=è e.g. (a) embuhteh=embùtè=embustes, (b) ùté=ùté=usted, (c) ùtéh=ùtê=ustedes
zerbiría tamien el azento grabe pa demohtrá ke la konzonante ke sige se "hemina" ozea ke kazi ze duplika.
Uzando la diarezih ze bería tó anzi:
ah=ä e.g. (a) kazah=casä=casas, (b) kazá=casá=casada (c) kazâh=casâ=casadas
eh=ë e.g. (a) embuhteh=embütë=embustes, (b) üté=ùté=usted, (c) ütéh=ùtê=ustedes
Un problema eh ke munxah lengwah uzan la diaresih o lah letrah kon "umlaut" pa kambiá er zonio de la boká en otrah manerah diferenteh, komo ze aze en alemania, en franzia i en finlandia, i tamien en otroh paizeh.
Pero zeria gweno pa ehkribihlo kon diarezih pohke anzi ze podria zuhtitui doh puntoh en kazo de ehkribih kon la komputaora... un embu:te = un embuste
2. En kuanto ar "zezeo" me parehe ke la "z" eh una gwena ohzion pohke anzi ya ze

pue uza komo "s" en "seseo" o como "z" en "ceceo, zezeo"

pero tamien me guhta la idea de solamente uzá la "s", i ke
kieneh prefieran er "ceceo" puen adahtá la "s" anzi komo una "ce o zeta"
3. Er uzo de la "b" en beh de la "v" viento=biento
4. Er uzo de la "x" pa'l sonio de la "ch" o mehoh dixo la "sh" xiko=chico
5. Er uzo de "ny" pa la "ñ" komo kanyon=cañon
6. Er uzo de "w" en beh de "ü" komo en lingwihtika=lingüistica
Ehtoh kambioh noh darian una ortografia mu fonetika, un simbolo por kazi ká sonio...
Gweno aí tenemoh argunoh azuntoh pa ke puean komentá
Aki abaho pongo parte der tehto ke aparehe en http://es.wikipedia.org/wiki/Andaluz
Ke leh pareze la NOA???
La Norma Ortografika Andaluza me parehe mu fazi de uza i tiene el abantahe
de no rekiri munxoh kambio de lah kohtumbreh ortografikah a kauza de la
influenzia der kahteyano.
Kon saluoh pa toh, ilvi 03:37 26 nov, 2005 (UTC)

Ehte tehto a sio kopiao de la Wikipedia Ehpanyola

Contenido

[editar] Andaluz estándar

Además de las diversas características fonéticas o peculiaridades locales que el andaluz pueda adoptar en cada comarca o región, se da un registro coloquial al que muchos denominan «andaluz estándar», usado por los estudiantes, los políticos y otros grupos sociales y que ha calado en el ámbito de la enseñanza y la administración.

Este registro estándar estaría a medio camino entre el dialecto castellano y el andaluz tradicional. Algunas de las características de este «andaluz estándar» serían las siguientes:

  • Generalización del seseo o bien de la distinción entre la ese y la zeta.
  • Desaparición de las eses finales e intervocálicas sustituidas por vocales aspiradas o abiertas. Ej: estos niños / ètò niñò.
  • Retroceso de los términos propiamente andaluces en favor de otros del español general: guisantes / chícharos, rojo / colorao, hucha / alcancía.

[editar] Curiosidad

Como último apunte, mencionar que se han elaborado varias gramáticas del «idioma andaluz» durante la historia, para preservar su diferencia e impedir su fusión con el castellano, pero ninguna llegó a aprobarse oficialmente. La última elaborada fue durante la II República española, y fue presentada a Cortes junto con el Estatuto de Autonomía para Andalucía, pero debido al estallido de la Guerra Civil Española, no llegó a aprobarse.

No han sido pocos quienes han tratado de crear una ortografía para la pretendida lengua andaluza, reflejando con mayor o menor suerte algunos rasgos del andaluz cayendo en la mayoría de las veces en localismos no extensibles al conjunto de Andalucía.

El Andaluz no deja de ser una variedad del español tan digna y culta como lo pueda ser la mexicana, la argentina, la canaria o la venezolana quienes no reivindican para si una ortografía propia que pondría en peligro la unidad de la lengua española.

No obstante en determinados casos sí que se ha echado en falta la existencia de un sistema de transcripción simple y eficaz que lejos de querer romper con la unidad lingüística del español, pudiera reflejar el habla andaluza en sus expresiones más populares en las que la ortografía común española no cumple bien su finalidad.

Recientemente se viene usando el sistema "NOA" (Norma Ortográfica Andaluza) basada en el "andaluz estándar" para transcribir canciones populares, flamenco, o cualquier otra ocasión en la que se quiera reflejar de forma fidedigna el habla del pueblo andaluz.

Este sistema se diferencia únicamente de la ortografía estándar en la representación de las 10 vocales andaluzas: cinco compartidas con el castellano (a, e, i, o, u), y cinco más abiertas o aspiradas propias del andaluz representadas como (à, è, ì, ò, ù) para sustituir ciertas consonantes como las eses finales e intervocálicas; y en la omisión algunas consonantes.

Lò jóvenè ècelentè han venío de la universidá. Los jóvenes excelentes han venido de la universidad.

[editar] Bibliografía relacionada

  • Frago García, Juan Antonio, Historia de las hablas andaluzas, Ed. Arco/Libros, 1993.
  • Mondéjar, José, Dialectología andaluza. Estudios, Ed. Don Quijote, 1991.
  • Onieva, Juan Luis, Ortografía y vocabulario para andaluces, Ed. Playor, 1985.

[editar] Enlaces


Güeno hablando zobre lo é kambiá "v" por "b", yo kreo k'atta se punto n'ase farta llegá. Pa mi ta bien krito "bandera" por ejemplo, jin tene ke kambiá por "vandera", Pero güeno peremö k'aya pronto un akuerdo entre tö lö ke yevaï to é l'ortografía andalusa. Otra coza, a en vé d'kribí "ninyo", no zería mehó un "NH", "ninho"? i lo é la letra "QE" en vé é "K", po ehemplo, tu no isë "...qe ar fín..." se iría "k'ar fín..." Ar fin i'r kabo zon tonteríä pero pa ke tö poamö kribí iguá, deberíamö keá en argo aparte de lo krito. Milio.


«Base fonétika lóhika»

  • Yo propongo ke s' utilise una manera d' ëhkribì basà totàmmente 'n la fonétika. Ëh esì, ke par sonio /K/ s' utilise la "k", par sonio /g/ s' utilise la "g", par sonio /h/ s' utilise la "h", par sonio /ñ/ s' utilise la "ñ", essetera...
  • Par poblema ela s-z, propongo tomà 'n konsierasjò la popvëhta d utilisà la "c", pero ehando libertà pa ke kä uno ëhkoha entr' utilisà la "s" o la "z". Läh palabräh tendrian antonsëh una fomma e dissjonarjo "Cebiya", pero kä uno pvë alvego ëhkribìll' a la manera suya. En löh artíkulöh aparesería una palabra komo "Cebiya" representà ela sigviente manera:

((CebiyaISebiya)), o tarbëh ((CebiyaIZebiya)).

  • Kon er tema e läh bokalëh yo propongo lo traisjonà, k' ëh bähtante lóhiko, ëh desì:

bokalëh serràh no asentuàh: A E I O U - a e i o u.

bokalëh serràh asentuàh: Á É Í Ó Ú - á é í ó ú.

bokalëh abjertäh no asentuàh: Ä Ë Ï Ö Ü - ä ë ï ö ü.

bokalëh abjertäh asentuàh: À È Ì Ò Ù - à è ì ò ù.

  • Aemàh pa aorràmmöh läh komplikàh regläh d asentuasjò elöh ittogöh, propongo utilisà la "j" pala "i" elöh ittongöh, j utilisà la "v" pa la "u" elöh ittongöh:

Ehem.:

            Áj (Berbo abè) - Aí (lugà).
            agvelo.
  • Rëhpett' a la iliminasjò eläh "h" finalëh ëhtoj 'n kontra, po un sensiyo motibo, läh "h" finalëh si svelen pronunsiàsse, po ehemplo:
                    l' afoto 'htá rota - läh afotöh ëhtán rotä(h).

En ëhte ehemplo solo no se pronunsja la "h" e "rotäh", porke ëhta palabra akaba la frase, pero 'n kvanto se l' añaa otra palabra, antonsëh si ke se notará la "h" ela palabra "rotäh". Pollo tanto, y' opino ke lo ela "h" finà, ëh simplemente una essessjò, j pollo tanto s' ebería 'hkribì.

rautjes@hotmail.com


"¡¡¡Dya áj 'n la Gvikipedja e prvebäh en andalùh màh d oxent' artíkulöh!!!"

  • Ëhtimaöh amigöh, ya yebamöh màh d/e 3.688 artíkulöh, m' ühtaria animàssö pa ke kontinueih kon läh traussjonëh, No seria malo si yegásemöh a löh 1000 artíkulöh, antonsëh n' aberia najde ke se puyer' oponè a la kreasjò duna Gvikipedja 'n andalùh, pö sjerto, áj ke segì rekolettando botöh, pä la propvëhta ela kreasjò ela Gviki andalusa, la kompetensja dëhleà j antiandalusa e la Gviki ëhpañola ëh mu hverte.


Unä pokä é dudä i kozä (Milio Florë)

  • Dudä:
    • a) Un koza pisshitä, l'apottrofe ke je pone antë o dippué?, Ö pong'argunö ehemplö:

"M'a perdío" --> Me he perdido. "te zigo'nsenhando'r andalú" --> Te sigo enseñando el andaluz

    • b) Kon reppeto a la "C", komo "K", pa mi, debería desaparesé la "C", i utilisá la "Z" (OJO: ke argunä personä kreen k'etto é una ketetá, NO; En-inglé, po ehemplo, Pa'kkribí'r número sero, se pone ají(n) 'zero', i no zuena kateto, mä bien é akomplehamiento, é verdá ke ya ze debería desidí si utilisa la "Z" o la "S" en determinaö kazö, po regla henerá.
    • c) La murtiplikasión de la konzonante, kando s'appira la "S" k'en kattellano debería'paresé, en vé d'una "H", komo'n tö laö se nö kritika.
      • a) Kon reppeto a l'anterió, mejor duplikahla, zería iggnorahla.
      • b) Una'sesión sería la "L", pa no kunfundíhla kon la "LL", je le pondría una "H"
  • d) Otra koza, er "NY" me parehe demasiao de paisë komo katalunha, etsétera, en portugá, galisia... s'usa'r "NH", nuhotrö ke vamö kohe?


  • Kozä
    • Zenhorë, me komprometo a asé a "Blä-j-Infante", i d'argunö polítikö importantë ke vengan mi libro é tetto!!! Po sietto, Me parehe, ke m'a perdío argunä klazë "Dya áj!" Tradusimme'tto!!!
    • Po sierto, deberíamö repattinö lo mä elementá ke kee po asé, no? enga, zalú!!


Uso ela "C"

  • En eso 'htoj d akverdo, yo kreo k' utilisà la "c" pä löh soniöh /s-z/ 'h mu gven' idea, pero tambjè suhjero ke se dé libertà pä sühtituyì la "c" o bjè kon una "s" o una "z", ependjendo e komo able kä uno. Si hubjes' un dissjonarjo 'n andlùh, antonsëh apareserían en ér toäh läh palabräh kon "C", per' a la ora d ëhkribì, seria korretto utilisà la "s" o la "z".
  • Löh apòhtroföh ëh kvëhtjò e ponèllöh ayá onde sühtituyan a arguna bokà, ehemplöh:
             me s' á perdio (ähkín 'l apòhtrofo sühtituy' a la "a" der "se").
             
             eya s' irih' a la kasa mia (ähkín 'l apòhtrofo sühtituy' a la "e" der "se" j a la "e" der "berbo "irihe" (dirijir).
             eya 'htá 'n la kasa (la "e" d "ëhtá" j la "e" de "en").
  • Ëh bähtante ifisï aköhtumbràss' a ponè löh apòhtroföh, pork' ëhtamöh tan aköhtumbraöh a ëhkribì toäh esäh bokalëh ke no pronunsiamöh, ke ar prinsipjo sjempre 'h mu ifisï asèllo, j no sol' ar prinsipjo.
  • Una kosa ke kreo k' áj ke tenè 'n kventa ala ora d ëhkribì löh apòhtroföh, ëh ke s' ebería d ehà un ëhpasjo entre 'l apòhtrofo j la palabra sigviente, k' osinó kean läh frasëh mu engorrosäh kon palabräh ke paesen intemminablëh.
                en lugà d argo komo: l'á bïhto'n Haén, kearía màh lehible: l' á bïhto 'n Haén, o pä ke se note la iferensja:
                 l'    á       bïhto      'n         Haén
                 

Ar fin j ar kabo, no ehan e sè palabräh iferentëh, j entre palabräh iferentëh sjempre s' á ehao un ëhpasjo 'n blanko.

  • En kvanto ar rëhpetto d utilisà la "nh", la "ny", ess. (essetera), en lugà ela "ñ", no me paese mu asertao, porke 'h berdà k' aj andalusëh ke pronunsjan la "ñ" duna manera un poko 'htraña, màh tirando a "ni" ke a berdaera "ñ", Pero no s' ebe orbià, ke tambjè áj andalusëh ke sí pronunsjan la "ñ" kom' una "ñ" berdaera, j en ëhtöh kasöh yo kreo ke sjempr' áj ke representà lo k' essïhte, ehando abjerta la posibilià, e ke se pronunsje duna manera iferente.

En ëhte kaso ela "ñ", seria tan sensiyo komo ammitì k' áj andalusëh ke la utilisan, pollo tanto á e sè ëhkrita komo una "ñ", pero sin orbià, ke ëhta letra tendria 'n andalùh döh bariantëh posiblëh j korrettäh a la ora e pronunsjàlla, la primera bariante seria kom' una "ni", j la segunda kom' una "ñ".

  • En ralià, lo anterjò se pvë aplikà tambjè a läh bokalëh abjertäh, porke' áj hente ke komo no pronunsjan ninguna bokà abjerta, antonsëh läh innoran. Eso me paese mu negatibo, porke 'h un exo ke läh bokalëh abjertäh essïhten en andalùh, j tambjè ëh un exo ke la mità d Andalusia no pronunsja läh bokalëh abjertäh. Antonsëh áj hente a läh ke no lëh ühta ëhkribìlläh. (no sé si será porke kea mu feo ponè tantöh asentöh iferentëh). ëhto ëh en ralià un poblema.

Yo mïhmo no pronunsjo läh bokalëh abjertäh, manke läh ëhkribo, po er mïhmo motibo ke lo e la "ñ". Yo sé k' essïhten läh bokalëh abjertäh, antonsëh simplemente läh ëhkribo, manke yo no läh pronunsje, m' ago a la sigvjent' idia:

  • 'n andalùh áj 10 bokalëh posiblëh, sinko ke son obligàh e pronunsjà, j sinko ke son ottatibäh, ëh esì:
  • läh serràh (a, e, i, o, u - á, é, í, ó, ú). ëhtäh bokalëh son pronunsjàh pö tö löh andalusëh pö igvà. Áj ke pronunsjàlläh serràh.
  • läh abjertäh (ä, ë, ï, ö, ü - à, è, ì, ò, ù). ëhtäh bokalëh se pven pronunsjà abjertäh si uno 'hkjë, pero si a uno no le da la gana e pronunsjàlläh abjertäh, eso no 'h ningù poblema, porke tambjè 'h korretto pronunsjàlläh serràh, solo ke la posibilià e ke sean pronunsjàh duna manera màh abjerta, no se pvë orbià, porke no se pvë ehà ëhkluio a najde, J ke konhte k' a mí me resurt' imposible pronunsjà läh bokalëh abjertäh.
  • Kon rëhpett' a 'liminà la "h", ëh berdà k' ëh una letra mu fea, a mi en ralià tampoko me ühta. Pero áj ke rëhpetà una grafía ke s' asemehe lo màh posibl' a la ralià fonétika. J Fonétikamente la "s" latina entr' una bokà j una konsonante se tranhfomma 'n andalùh en una "h". Ëhta "h" pvë kambjà su fomma entro duna palabra, pero esöh kambjöh son assientalëh fonétikamente, j se rihen pö regläh fonétikäh mu konkretäh, ara mïhmitiko no lo tengo mu frëhko, pero ëhte fin e semana le hex' un bïhtas' ar libro der kusso e fonétika ke dí er semëhtre pasao, j antonsëh intento sakàllo 'n klaro. Lo ke sí pvëo esì ara mïhmo, ëh ke läh "h" ëhtán onde ëhtán, j ependjendo der entonno suyo, se komportan duna manera o dotra.

Ehemplo kon la palabra "kasa":

  • läh kasäh (ähkín no se pronunsja la "h" e "kasäh", REGLA: toa "h" ar finá duna frase s' emmuese).
  • läh kasäh (la "h" e "läh", sí ke se pronunsja, REGLA: si a una palabra temminà 'n "h" le sige otra palabra, antonsëh no s' emmuese).
  • h kasäh ëhtán mu susjäh por kurpa e läh muherëh. D ähkín se saka la konklusjò e k' una "h" sjempre se pronunsja, a no sè ke s' enkventr' ar finà der tö duna frase j temminándola.
  • Er úrtimo kaso ëh er de la reuplikasjò e läh konsonantëh, pö ehemplo:
  • settjembre, en ëhte kaso probje la tt der latín ct.
  • canne, en ëhte kaso la n probjë der grupo rn.
  • Klaro ke tambjè lo áj kon la h, komo 'n ëttoj 'n lugà d ëhtoj, en ëhtöh kasöh kvando la reuplikasjò probjè duna h, yo prehjero ehà la h, porke me paese ke la mayoría elöh andalusëh lo ke prununsja 'h una h, pero komo yo no é exo ninguna 'hkvëhta pa konhtatàllo, pöh nä màh ke pveo esì, ke no seria mal' idea ke lo isjéramöh, j asín ponèmmöh töh d akverdo e k' ëh lo màh komù, j ëhkribìllo asìn.
  • Kon lo e la 'ssessjò ela L en kvanto a la reuplikasjò, no me paese nesesarjo, te s' orbia ke 'n andalùh no 'ssïhte la LL, pollo tanto 'n palabräh komo "allántiko" (atlantico), la reuplikasjò ela L ke probjè der grupo konsonántiko TL, no eberia sè tratao e manera essessjonà, en andalùh, j ar kontrario ken kähteyano, LL se pronunsja komo döh L separàh, ëh esì, L-L.
  • UNA KOSA MÀH, ÁNIMO PÄ SEGÌ 'HKRIBJEND' ARTÍKULÖH, L' ORTOGRAFÍA K' UTILISËH PÄ EYO, ËH LO E MENÖH, LO IMPORTANTE 'H KE AGAMÖH LA GVIKIPEDJA E PRVEBA LO MÀH GRANDE POSIBLE PA K' ASÍN NO PVËAN NEGÀMMÖH LA KREASJÒ EFINITIBA ELA GVIKIPEDJA 'N ANDALÙH, J A SEGÌ REKOLÈTTANDO BOTÖH, KE LA KOSA 'HTÁ MU DIFISÏ KON LÖH ELA "WIKIPEDIA ESPAÑOLITA", KE PAESE KE NO TJËN NÄ MEHÓN K' ASÈ KE ËFFARATÀMMÖHLO TO.


Lo de la "Ñ" como "ny" suena a catalan

Por favor, dado que soy andaluz, (de Córdoba (nota del autor)) esta página me cuesta leer hasta ami (en castellano se escribiría así: "a mí"), nadie escribe asi (le falta el acento/tilde en la i) en andalucia (idem), a bueno si (idem) unos 100 paletos que no han ido a la escuela y no les han enseñado gramatica (otro acento en la a, hay que ver la gramática que tiene el pueblo inculto). De verdad en vez de parecer andaluz parece vasco (aquí, yo pondría una coma) no hay quien lo entienda. estas (Despues del punto se escribe la primera letra en mayúsculas) propuestas solo (vaya, otro acento que le falta a la o) generan una incultura sobre nuestro idioma el castellano (o èpanó). Tienen suerte los promotores de esta idea por que si esto lo conociera el pueblo andaluz quedaría escandalizado y los expertos les pintarían como lo que son (otra coma) unos alfabetos funcionales. Yo reconozco que los andaluces en algunas (????) tenemos un fuerte acento (como en otras zonas de España , vallanse a un pueblo de Castilla La Mancha o León y verán otro tipo de acento muy cerrado), pero de hay (coño, juraría que esto se escribe así: "ahí") ha escribir lo que queremos decir en castellano como si fuera otro idioma..., señores dejen estas ideas absurdas y preocupense (otro acento en la e) más en cosas más utiles para la humanidad (¿cómo la diversidad cultural? (nota del corrector ortográfico)). Firma: Un andaluz (o andalú).

muy buenas yo no boi ha escribir en andaluz todabia para ir mas rapido ya habra tiempo propongo que las palabras escritas con KAS i con CES se escriban con QUS para darle mas personalidad andaluza como he visto que algunos las escriben y queda muy bien ademas por nuestro pasado andalusi porque en el pais vasco todo lo escriben con KAS y es mejor dejarselo aellos otra cosa como en casitio de andalucia tienen su forma de hablar se puede ir cogiendo todas las palabra menos castellanas y se forma un idioma con todas las provincias por algunos dicen s que yo en mi tierra no hablo asi y es cierto eso yo ni ceceo ni seseo pero el idioma se enseña en la escuela y en los medio de comunicacion y ya lo aprenderemos los vascos tanpoco sabian vasco y ya lo enseñan en los colegios por ejemplo la palabra dela cancion del koala OPA que quiere decir PAPA y la mayoria de andaluces dicen mi pare o mi mare o como decir OS VENIS que en mi pueblo decimos SUS VENEIy otro andaluces lo dicen mas castellano como OH VENIH tambien muchisimas palabras del aljamia o alyamia que se pueden incorporar y los nombres de los pueblos y ciudades de andalucia se pueden nombra como antes de la conquista que no reconquista por que nunca la habian tenido comopor ejemplo nombres a GRANADA GRANA GARNATA CADIZ QAI GADIR CORDOBA QORTUBA ALMERIA ARMERIA AL MERYYA HUELVA WERBA GUERVA ONNUBA MALAGA MALAQA SEVILLA ZEBIYA ISBYLYYA JAEN HAEN YAYYEN todos nombres escritos al entrada de los pueblos y ciudades de andalucia como decir QONDIOH en vez de ADIOS oun saludo del alyamiaque decian SAHA al encontrarse o al despedirse era lo mismo bueno se des pide un andaluz en cataluña SAHA y QONDIOH

Mi propoçiçion eh qe:

La Ç ç'utiliçe para la Z/S de forma neutrah ya qe permite qe no aya problemah qon er zezeo y el seseo.

La Ñ deharla qomo ehta poqe nohotroh tambien çemoh ehpañoleh y la ñ noh perteneçe qomo tal

La Q al sonido [k] y qitando la U en "quiero" poh ehemplo y dehando q solamente

Poneh apohtrofe qando çe vaya a poneh doh voqaleh huntah qomo poh ehemplo q'apaçao

Eça eh mi propoçiçion qa uno q'ilonterprete qomo qiera.

Saluos


[editar] Chabi

Munxô forô i munxâ dihkuçionê çobre l0'andalú çe ben en Interné. Akí çe puén enkontrà munxâ koçâ intereçantê. Yo kreo ke la dihkuçión çe podría çentrà'n argunô puntô k'a mi pareeçè çon bahtante "inportantê":

  • Grafía pa'r fonema /k/. Yo propongo elehì entre la K o la Q. Çi ç'elihiera la Q ( a mi pareçè) çería un çihtema tirando mà pa' l'árabe. La C no me pareçe bie porke ehtamô akohtunbráô a leè-la /z/ elande d'E i d'I.
  • Grafía pa'r fonema /z/ y /s/. Akí ehtá klaro'r problem k'ai debío a l'eçihtençia'e "seseo" i "ceceo". Yo boto pò l'uço la Ç, pò çè, ami parçè, mà neutrá.
  • Formaçión'e pluralê. La hente uça -ä, -â, -ah. Akí, a mí me pareçe ke lo mehò è uça un diakrítiko ya çea ¨o ^ porke tantâ axê no me pareçen bien.

Ante tó, ai ke rekordà ke la prinçipá karahteríhtika'e l'andalú (no è l'únika pero è, a mi pareçè la mà inportante), è la fonétika i kohtará munxo enkontrà una ortografía, no çólo pò la opoçiçión'e çiertô çehtorê, çino pò la farta d'uniá k'ai entre lô k'ehkribimô n'andalú. Tò tenemô k'aportà ieâ i çedè n'argo. Pòke la mehò norma, no ê la mía, ni la'e l'otro ni la'er de mà ayá, çino la norma ke çea açetá pò la mayoría'e lô andaluçê.

Rehpehto a ehte proyehto. M'alegro d'aberlo enkontro i poè ayuà, ehtá klaro ke lô k'ehkriban en la wikipeia'n kahteyano ç'opondrán a la kreaçión d'una wikipedia'n andalú. Pero eço ya çe berá. Yegará un día'n ke lô andaluçê çe lebanten de berdá. I'n eçe momento, ya pué'xar-çe a tenblà'r mundo. Pío pò fabò uniá, kabeça, ayúa mutua i ganâ d'enkontrà la mehò çoluçión i la mehò ortografía, manke no çea la'e ká uno, manke çea una mehkla'e tóâ, pero ke çea la mehò ortografía pa' ehta preçioça lengua. Biba Andaluçía Libre. --Chabi 22:32 20 ago 2007 (UTC)


Er Frahco: D'aonde za zacao er q'a ehcrito ehto q'abío bariâ gramáticâ de "idioma andaluh" ? Bamô a zé un poqiyo mâ zeriô ¿no? Me paeze qe ya bahtante ifízi ehtá l'argaiho ehte d'ehcribì n'andalú como pa imbenzionê d'ehtâ. ¿Aonde ehtán ezâ gramáticâ?